Wednesday, 21 June 2017

సంత్ కబీర్ వాణి

సంత్ కబీర్ వాణి
गुरु गोविंद दोउ खड़े, काके लागूं पांय
बलिहारी गुरु आपनो, गोविंद दियो बताय।

గురు గోవింద్ దొవూ ఖడే కాకే లాగూఁ పాఁయ్
బలిహారీ గురు ఆప్నో, గోవింద్ దియో బతాయ్


ఒకవేళ గురువు దేవుడు ఒకే పర్యాయము  నిలిస్తే ఎవరి పాద స్పర్శ ముందు చేయవలెను అన్నది ఒక పెద్ద సందిగ్ధము. సంత్ కబీర్ దాసు చక్కని పరిష్కారము చెబుతూ వున్నాడు. నీకు దేవుని చూపినవాడు గురువే కదా! మొదటి చరణ స్పర్శ గురువుకే అని ఘంటా పథముగా చేబుతూవున్నాడు. అందుకే కదా 'గురుస్సాక్షాత్ పరబ్రహ్మ' అన్నది. 

माला फेरत जुग भया, फिरा न मन का फेर,
कर का मनका डार दे, मन का मनका फेर।

మాలా ఫేరత్ జగ భయా, ఫిరా న మన్ క ఫేర్ 
కర్ కా మన్ కా డర్ దే, మాన్ కా మన్కా ఫేర్

చేతితో జపమాలను (తావలమును) త్రిప్పుతూ మనసును కూడా దానితోబాటూ నిలకడ లేకుండా త్రిప్పుతూ వుంటే ఏమి ఫలితము వుంటుంది.nee జపమాల త్రిప్పుట మాని మనసును నిశ్చలముగా ఉంచు. 'చిత్తము శివుని మీద భక్తి చెప్పులమీద' ఉన్నంతవరకు nee సంకల్పము నెరవేరదు. మనసును సూర్యునిగా ఉంచితే గ్రహాలూ దాని చుట్టూ తిరుగవలసిందే!
సంత్ కబీర్ వాణి
पोथी पढ़ि पढ़ि जग मुआ, पंडित भया न कोय,
ढाई आखर प्रेम का, पढ़े सो पंडित होय।
పోథీ పఢి పఢి జగ మువా, పండిత్ భయా న కోయ్
ఢాయీ ఆఖర్ ప్రేమ కా పఢేసొ పండిత్ హొయ్
ఎన్నో పుస్తకాలు చదివి , ఎన్నెన్నో ఉపన్యాసాలు విని పొందిన జ్ఞానమెంత అణి యోచించే లోపలే మనిషి చివరి మజిలీ చేరుకొంటాడు. ఒకవేళ తానూ విద్వాంసుడనైనాను అని తెలుసుకో కలిగినా పుణ్యకాలము పూర్తి అయినది కాబట్టి చేయ గలిగినది ఏమీ ఉండదు. ఒక్క  2 1/2 (प्यार) అక్షరాల ఈ పదమును సవ్యముగా అర్థము చేసుకో కలిగితే అంతకు మించిన పండితుడూ లేదు అంతకు మించిన పరమార్థమూ లేదు.ప్రేమ అను మాటకు చలన చిత్రములలో, వలటైన్స్ డే నాడు, అమ్మాయిలను వలలో వేయడము లాంటివి కాదు. అనురాగము, మమకారము,వాత్సల్యము కరుణ సుహృద్భావము పరోపకారము అని ఈ విధమగు ఆర్ద్రతా భారితములగు విశేషణముల కలపోత ప్రేమ. నీవు చేసే పనిని, nee కంటి ఎదుటివాడినీ నీవు పరమాత్మ స్వరూపముగా భావించగలిగితే అది ప్రేమకు నిర్వచనమౌతుంది.
చదివి పుస్తకముల సారమ్ము ప్రేమని
తెలియనలేని వాడు తెలుప మొరకు
పాడుపడిన బావి పనికిరాదెటులైన
రామ మొహనుక్తి రమ్యసూక్తి
భావము : చెరుకు రామ మోహన్ రావు 

जाति न पूछो साधु की, पूछ लीजिये ज्ञान,
मोल करो तरवार का, पड़ा रहन दो म्यान।
జాతి ణ పూచో సాధు కీ, పూఛ్ లిజియే జ్ఞాన్
మోర్ కరో తర్వార్ కా, పదా రహన్ దొ మ్యాన్
జ్ఞానికి జాతి తో నిమిత్తము లేదు. జగతికి గాయత్ర్ర్ మంత్రమునిచ్చిన విశ్వామిత్రునిదేజాతి,ఆది కవి వాల్మీకిదేజాతి,వేదవేదాంగోపనిషదితిహాసములు వ్రాసిన వ్యాసునిదేజాతి, జగద్గురువు శంకరులవారినే ప్రశ్నించిన చండాలునిదేజాతి? ఈ విధముగా ఎంతోమంది జాతితో సంబంధములేని మహనీయులను గూర్చి మనము చెప్పుకోవచ్చు.
వర ఎంత సువర్ణ రత్న మనిమయమై శోభిల్లుచున్నా లోన వున్నా కత్తి పదునుగలిగినదైతేనే ప్రయోజనము కలిగేది.
బుద్ధి వాడకుండ ఫోరు'జి' సెల్లును 
కొనుచు సిమ్ము నొకడు కూర్చ లేదు
వెలను కల్గి కూడ విలువ లేనిదదాయె
రామ మొహనుక్తి రమ్య సూక్తి
కావున మహనీయులకు జాతి వర్ణములు ఆటంకములు కావు. అవి అరచేతిని సూర్యునికి అడ్డుపెట్టినట్లుంటుంది.



जग में बैरी कोई नहीं, जो मन शीतल होय
यह आपा तो डाल दे, दया करे सब कोय
జగ మే బైరీ కోయీ నహీఁ, జో మన్ శీతల్ హొయ్
యహ్ ఆపా తో దాల్ దేఁ, దయా కారే సబ్ కోయ్
మనసు నిర్మలముగా ఉంచుకోగలిగితే లోకములో అట్టి వ్యక్తికి విరోధి భూతద్దము పెట్టి వెదకినా కనిపించడు. అహంకారము వదలితే అందరూ మనవాళ్ళే. 'తన కోపమే తన శతృవు.' 'క్రోధో వైశ్వానరో' అన్నారు పెద్దలు. క్రోధము నిప్పుతో సమానము. అది ఎదుటివాడినేకాదు తనను కూడా కాలుస్తుంది.  సంత్ కబీర్ వాణి 
साईं इतना दीजिए, जा में कुटुंब समाय
मैं भी भूखा न रहूं, साधु ना भूखा जाय
ఓ పరమాత్మా! నేను నిన్ను అక్షయ ధాన్య రాశులను, అపూర్వ ధన సంపదను కోరుటలేదు.  నేను కోరేది కేవలము నేను నా కుటుంబము నా ఇంటికి వచ్చిన అతిథి, అభ్యాగతులకు తగిన భోజనము మాత్రమె!





కన్నడ ఆది కవి ‘పంపన’ మన తెలుగు వాడు

కన్నడ ఆది కవి ‘పంపన’ మన తెలుగు వాడు
కన్నడ ఆది కవిగా ప్రఖ్యాతి గడించిన పంప మనతెలుగు వాడనియు బాపట్లకు చెందినా వంగిపర్రు వారి పూర్వుల నెలవనియు నేను గతములో తెలుగు ఘనతను గూర్చి తెలుపుతూ తెలియజేసియున్దినాను. ఆ విషయమును ధృవపరుస్తూ శ్రీయుతులు 'నాగవర్ధన్ రాయల గారు' సవిస్తారముగా వ్రాసిన వ్యాసమును కొంత కాలము క్రితము చదివియుండినాను బహుశ 'నమస్తే తెలంగాణా' అన్న దిన పత్రికలో అనుకొంటాను. ఆవిషయము ఎందుకో ఈ రోజు ణా తలపులలో తిరుగుచున్నందువల్ల నాకు గుర్తున్న మేరకు తెలియబరచుచున్నాను.
పంపకవి 902 -975 మధ్యకాలమున జీవించిన కవి.అంటే దాదాపు నన్నయ కన్నా 1౦౦ సంవత్సరములు పూర్వము వాడు. తెలుగు సంస్కృత కన్నడ భాషలలో కావ్యములు వ్రాసిన మహా కవి. ఈయన వేములవాడను పాలించిన చాళుక్యులలోని అరికేసరి ఆస్థాన పండితుడు.
బ్రాహ్మణుడగు ఈ కవి కుటుంబము జైన మతమును స్వీకరించినారు. 931 లో ఆయన కన్నడములో 'అర్జునుని నాయకునిగా చేస్తూ విక్రమార్జున విజయము వ్రాయుట జరిగినది.'
అందులో ఆయన జిన గ్రంధమగు ఆది పురాణము లేక జినేంద్ర పురాణమునే కాక తెలుగులో 4 గ్రంధములను వ్రాసినట్లు తెలియజేసినారు. అంటే నన్నయకు పూర్వము తెలుగు కావ్యములు ఉండినవి అని మనకు తెలియుట లేదా! తెలుగులో పద్మ కవి పద్మప్ప అన్న పేర్లతో వున్నవి పంపాన రచనలేనని నిడుదవోలు వెంకట్రావు గారు పేర్కొన్నారు. శ్రీయుతులు వేటూరి ప్రభాకర శాస్త్రి గారు కూడా తమ 'ప్రబంధ రత్నావళిలో పంపనగారి తెలుగు పద్యమును ఉటంకించియున్నారు. పంపాన కవి తన తండ్రి 'భీమప్పయ్య గారి'గాను తాత అభిమాన చంద్ర అనియు తెలియబరచినారట.ఆయన అరికేసరి మహారాజునకు తన 'విక్రమార్క విజయమును అంకితమిచ్చుటతో ప్రసన్నుడైన ఆ రాజు ధర్మపురి అగ్రహారమును ఆయనకు ఇచ్చినాడట.
ఈ విషయమును వెల్లడిస్తూ పంప కవి తమ్ముడగు జిన వల్లభుడు ధర్మపురి పొలిమేరలలో వున్న వృషభాద్రిపై వేయించిన శిలాశాసనము నేటికినీ ఈ వాస్తవమును చాతుచున్నదట. ఈ శాసనమే కాకుండా బోధ కురిక్యాలలో కూడా మనము ఇటువంటి శాసనములను చూడనగును. అసలు పంప మహాకవి వ్రాసిన నాలుగు తెలుగు గ్రంధములలో మూడు చెన్నపట్టణము నందలి మద్రాసు ఆర్కైవ్స్ లోనూ తదితర ప్రాంతాలలోనూ ఉన్నవని ఒకటి మాత్రము లభిమ్పలేదని తేలగానా భాషా సాంస్కృతిక కార్యదర్శి మామిడి హరికృష్ణ గారు తెలిపినట్లు నేను చదివిన గుర్తు.
వృద్ధాప్యములో సన్యసించిన పంపాన బోధన లో జీవ సమాధి యగుట జరిగినదట. ఆయన జీవిత విశేషముల తెలుపుతూ తెలుగు కన్నడ సంస్కృత భాషలలో వ్రాసిన పద్యములు కలిగిన శిలా ఫలకమును మనము చూడవచ్చునట.

పొన్నకవి  ఆంధ్రదేశము వాడనియు చిత్తూరుజిల్లాలోని పుంగనూరు వాస్తవ్యుడు అని చెప్పుదురు.
అసగ అనంతరం 950 కాలం వాడైన కన్నడ  కవి శ్రీ పొన్న అసగ రాసిన వాటిని ఉపయోగించుకొని రచన చేశానని చెప్పుకొన్నాడు .తాను  అసగ కంటే గొప్ప కవిననీ ప్రకటించుకొన్నాడు .

 రన్న, పొన్న,కన్నడ ఆదికవి పంపలలో ఇద్దరు తెలుగువారయితే, తెలుగు భాషలో గ్రంధములు మనమనుకొన్న 'ఆంద్ర భారతము కన్నా కనీసము వంద సంవత్సరములు పురాతనమైనవి కాలేదా. తెలుగు మహా భారతమునకన్నా ముందు తెలుగు కావ్యములు వుండిన వాస్తవాన్ని మనము ఒప్పుకొనుటవల్ల తెలుగు భారతము యొక్క వాసి వన్నె తరుగబోయేదిలేదు. అదేవిధముగా నన్నయ కవితా ప్రౌఢికీ కళంకము రాబోయేది లేదు. ఆయనకు తోడ్పడిన నారాయణ భట్టు కన్నడిగుడు కాదా! ఈ రోజు మనము గిరిగీచుకొని అపోహలతో అవస్థ పడుచున్నాము గానీ అన్యధా కాదు. అన్నిటికన్నా ముఖ్యము మన తెలుగు ప్రాచీనత. మేగాతవన్నీ ఆతరువాత.

శుభం భూయాత్.

Sunday, 18 June 2017

భారత రత్న భీమ్ రావ్ అంబేద్కర్

భారత రత్న భీమ్ రావ్ అంబేద్కర్

రాజ్యాంగ నిర్మాతగా చెప్పబడే భీం రావ్ అంబేద్కర్ గారిని గూర్చి నాలుగు మాటలు తెలుపుతాను.
భీంరావ్ రాంజీ అంబేద్కర్ గారు(ఏప్రిల్ 14, 1891 - డిసెంబర్ 6, 1956)  ధర్మశాస్త్రపండితుడు, భారత రాజ్యాంగ నిర్మాత, రాజకీయ నాయకుడు, స్వంతంత్ర భారత తొలి న్యాయ శాఖా మంత్రి,  వృత్తి రీత్యా న్యాయవాది,  తత్వ శాస్త్రవేత్త, ఆంథ్రోపోలజిస్ట్, చరిత్రకారుడు,  రచయిత, అర్థశాస్త్రవేత్త, పండితుడు, సంపాదకుడు, విప్లవకారుడు, బౌద్ధ మతావలంబియే గాక బౌద్ధ ధర్మ పునరుద్ధరణకర్త. బాల్యంలోనే అడుగడుగునా బాధలకు, అవమానాలకు గురియై, బీదరికాన్ని ఎదుర్కొంటూ స్వయంకృషితో, స్వీయప్రతిభతో స్వతంత్ర భారతదేశంలో కేంద్రమంత్రి పదవిని అలంకరించిన మహామనీషి శ్రీ అంబేద్కర్ గారు.
వీరు ఆ కాలములో అంటరాని తెగగా భావింపబడే మహార్ కులానికి చెందినవారు. భీమ్‌రావ్ ను తండ్రి చాలా క్రమశిక్షణతో పెంచినాడు. బాల భీమ్‌రావ్ ప్రతిదినం రామాయణ, భారత, తుకారం, మోరోపంత్ ల భజన గీతాలు గానం చేసేవారు. ఆ కుటుంబం శాకాహారం మాత్రమే సేవించేది.
పాఠశాలలో భీం రావ్ గారి గురువు బ్రాహ్మణుడునగు మహదేవ్ అంబేద్కర్ గారు భీం రావ్ ను ఆత్మీయునిగా తప్పించి అంటరానివానిగా చూసేవాడు కాదు. ఆయన 'అంబావాడి' అన్న వూరికి చెందిన వాడగు 'భీం రావ్' ఇంటిపేరులో వున్న 'అంబావాడేకర్' 'మహార్' బదులుగా తన ఇంటిపేరునిచ్చి  అంటే 'అంబేద్కర్' అన్న ఇంటిపెరునిచ్చి పాఠశాలలో ఆ పేరునే నమోదు చేయించినాడు.
అంబేద్కర్ గారి చదువుకు అన్ని విధములా సహాయము చేసిన బరోడా మహారాజు శాయాజీరావ్ గైక్వాడ్ ఇచ్చిన 25 రూపాయల విద్యార్థి వేతనంతో 1912లో బి.ఏ. పరీక్షల్లో నెగ్గాడు. ఆ కాలములో 25 రూపాయలు నేడు 10,000 రూపాయలతో సమానము. పట్టభద్రుడైన వెంటనే బరోడా సంస్థానంలో ఉద్యోగం లభించింది. కాని పై చదువులు చదవాలన్న పట్టుదలవల్ల ఉద్యోగంలో చేరలేదు. మహారాజుకు తన కోరికను తెలిపినాడు. ఆయనా ప్రోత్సహించినాడు. విదేశంలో చదువుపూర్తిచేసిన తరువాత బరోడా సంస్థానంలో పదేళ్లు పనిచేసే షరతుపై 1913లో రాజాగారి ఆర్థిక సహాయం అందుకొని కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయం చేరినాడు. 1915లో ఎం.ఏ. 1916లో పి.హెచ్.డి. డిగ్రీలను సంపాదించినాడు. ఆనాటి సిద్ధాంత వ్యాసమే పదేళ్ల తర్వాత "ది ఎవల్యూషన్ ఆఫ్ ప్రొవిన్షియల్ ఫైనాన్సస్ ఇన్ ఇండియా" అను పేరుతో ప్రచురించబడింది. 1917 లో డాక్టర్ అంబేద్కర్‍గా స్వదేశం వచ్చినాడు. అప్పటికాతని వయస్సు 27 ఏళ్లు.
కొల్హాపూర్ మహారాజు సాహూ మహరాజ్ అస్పృశ్యతా నివారణకెంతో కృషి చేస్తుండేవాడు. మహారాజా సహాయంతో అంబేద్కర్ 'మూక నాయక్' అనే పక్షపత్రిక సంపాదకత్వం వహించినాడు.
1927లో ఛత్రపతి శివాజీ త్రిశతి జయంతి ఉత్సవాలు మహారాష్ట్ర అంతటా గొప్పగా జరిగినాయి. అంబేద్కర్ ను సాదరంగా ఆహ్వానించాడు కొలాబాలోని ఉత్సవ సంఘాధ్యక్షుడైన బ్రాహ్మణుడైన పలాయ శాస్త్రి. ఆ ఉత్సవాలలో ప్రసంగిస్తూ అంబేద్కర్ పీష్వాల సామ్రాజ్య పతనానికి ముఖ్యకారణం అస్పృశ్యతను పాటించడమే అన్నాడు. ఆయనను అప్పుడు ఖండించినవారు లేరట.
అంబేద్కర్ తన 56 ఏట సారస్వత బ్రాహ్మణ కుటుంబానికి చెందిన కుమారి శారదా కబీర్ ను పెళ్ళి చేసుకున్నాడు. అప్పటికి వారి మొదటి భార్య గతించి చాలా కలమయివుండినది. 1956 అక్టోబరు 14న నాగ్ పూర్ లో అంబేద్కర్ బౌద్ధమతాన్ని స్వీకరించినాడు. గాంధీజీతో అనేక విషయాలలో భేదించినా తాను మతం మారదలచుకున్నప్పుడు మాత్రం దేశానికి ప్రమాదములేని దానినే ఎన్నుకుంటానని, బౌద్ధం భారతీయ సంస్కృతిలో భాగమని, ఈ దేశ చరిత్ర సంస్కృతులు, తన మార్పిడివల్లదెబ్బ తినవని తెలిపి బౌద్ధమును అవలంబించినాడు.  
ఆయన జీవిత కాలములో గాంధీజీ నెహ్రూజీలతో సిద్దాంతికముగా విభేదించినా ఆయన తన దృష్టి దేశ ప్రగతి పైననే కేంద్రీకరించినాడు. దళితునిగా పుట్టి సమాజములో అవమానములను ఎదుర్కొన్నా బ్రాహ్మణ క్షత్రియుల అభిమానమును చూరగొని విదేశములో మొదటి Doctorate సంపాదించిన వ్యక్తి. Bar-at-Law అయ్యును, కేంద్ర మంత్రిగా కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వములో వుండియును ఆయన నేహ్రూగారి చేత మరియు కాంగ్రేసు చేత 'భారత రత్న' గా గుర్తించబడలేదు. 1990 లో మొరార్జీ దేశాయి గారు (ఈయనా బ్రాహ్మణుడు) ప్రధాన మంత్రిగా వున్న  జనతా ప్రభుత్వము (BJP కూడా అందులో ఒక భాగము) హయాములో అంబేద్కర్ గారికి 'భారత రత్న' ఇవ్వటము తటస్తించినది.
అదే నెహ్రూ గారి హయాములో కేంద్ర మంత్రిగా వున్నా అంబేద్కర్ గారిని 'భీం రావ్'  అని పిలిచేవారట. అది కాక కొటీశ్వరులగు నెహ్రు గారు కేంబ్రిడ్జ్ విశ్వ విద్యాలయమునకు చదువుటకు వెళ్లి  పరీక్ష తప్పినారట.అట్టి వారికి ఆ కాలములో 'Colonies' అంటే ఆంగ్లేయ వలసలనుండి చదువుకొనుటకు ఇంగ్లాండు వచ్చే  వారు 'Fail' అయితే వారికి 'Gentleman Pass' ఇచ్చే సాంప్రదాయముండినదట. దానిని ఆయన సాధించి స్వదేశమునకు ఆయనను అందరూ 'పండిట్ జీ' అని పిలిచేవారు. డాక్టరేటు సాధించి తన తెలివితేటలతో పట్టుదలతో  నెగ్గిన అంబేద్కర్ గారిని 'భీం రావ్' అని పిలిచేవారు. నెహ్రూ గారు తాను ప్రధాన మంత్రిగా వున్న కాలములోనే తనకు 'భారత రత్న' తెచ్చుకొన్నారు కానీ నిజమయిన రత్నాన్ని గుర్తించక వదలివేసినారు. ( ఈ విషయమును శ్రీ సుబ్రమణ్యస్వామి వారి ఉపన్యాసము నుండి గ్రహించినాను.)


లోకములో మంచి చెడ్డా రెండూ ప్రక్క ప్రక్కనే వుంటాయి. చెడ్డను మాత్రము విస్తృతముగా ప్రచారము చేసి మంచిని వదలకూడదు. అంబేద్కర్ గారి ప్రగతికి తోడుపడిన అగ్ర వర్ణస్తులు లేరా! అంబేద్కర్ గారికి హైందవ మతము సహించకున్నా బౌద్ధమును అవలంబించినారు కానీ విదేశీ మతములను అవలంబించలేదుకదా! మరి వారి అనుయాయులమని చెప్పుకొనువారు ఆయన అడుగుజాడలలో నడుస్తున్నారా! వారు శాఖాహారులై ఉండగలుగుతున్నారా! కాంగ్రెస్  లో వున్నా వారికి సముచిత సత్కారము నెహ్రూ గారి ప్రభుత్వము ఎందుకు చెయలెకపొయినది అన్నవి శేషప్రశ్నలే!

Saturday, 17 June 2017

రాణీ కిరణ్ దేవి

రాణీ కిరణ్ దేవి
వీరత్వమునకు పెట్టినది పేరు రాజపుత్రులు. వారిలో కూడా మహారాణా ప్రతాప్ తలమానికము. తానూ బ్రతికినంత కాలము మొఘలులకు అంటే అక్బరుకు తల వంచని వీరుడు. గడ్డితో చేసిన రొట్టెలను దిని కటిక నేలపైనైన పడుకొన్నాడు కానీ అక్బరుకు తలవంచినవాడు కాదు. అక్బరు ఆస్థాన సామంతుడగు, ప్రతాపసింహునికి వరుసకు తమ్ముడగు , మాన్ సింగ్ ను రాయభారము పంపుతాడు. సందేశము ఏమిటంటే కేవలము 'అక్బరును తనకు చక్రవర్తిగా కనుక రాణాప్రతాపుడు ఒప్పుకొంటే, చిత్తూర్ తో సహా అతని రాజ్యమంతా తిరిగి ఇచ్చివేయుట.' ప్రతాప్ తానూ బ్రతికినంతకాలము అక్బరుకు తలవంచనని తెలుపుతూ, చనిపోయిన తరువాత కూడా ప్రజలకు దేశానికి ఆదర్శముగా నిలుస్తానన్నాడు. అట్టి మహనీయులను కన్నా దేశములో పుట్టినందుకు గర్వించవలెనో  లేక అంతటి గొప్పవారిని మరచిపోతున్న మన సంస్కారానికి శిగ్గుపడవలేనో  తెలియని దుస్థితి మనది.
అట్టి రాణా ప్రతాప్ తమ్ముడు శక్తిసింగ్ కూడా గొప్ప వీరుడు. ఆయన కుమార్తె రాణీ కిరణ్ దేవి. ఈమెను తన తండ్రి బికనీరు రాజగు పృథ్వీరాజునకు ఇచ్చి పెళ్ళి చేసినాడు ఆమె తండ్రి. ఈ పృథ్వీరాజు, జయచంద్రుని కుమార్తెయగు రాణీ సంయుక్తను వివాహమాడిన పృథ్వీ రాజు కాదు.
ఈ మహా వీరుడు మహమ్మద్ ఘోరీ తో  మొదటి సారి  1191లో మొదటి తారాయిన్ యుద్ధంలో పోరి ఘోరీణి బందీ చేసి సభలో ప్రవేశపెడితే నిజమైన రాజపుత్రుడైనందువల్ల ఆతనిని విడిచిపెడతాడు, తన ఆస్థాన సదస్యులు కారాగృహములో బంధించమని ఎంతగానో చెప్పినాకూడా! రాజపుత్రులు ఎంతటి నిష్ఠా గరిష్ఠులో ఈ విషయము తెలుపుతుంది. కన్యాకుబ్జము రాజయిన జయచంద్రుని కుమారిత యగు రాణీ సంయుక్త(సంయోజిత)ను అతని మనసుకు విరుద్ధముగా పెళ్ళియాడుటచే, పృథ్వీరాజు పై కత్తికట్టి ఘోరీని 1192 లో తిరిగి ఆహ్వానించినాడు జయచంద్రుడు. ఆతను ఘోరీకి రహస్యముగా రాజపుత్రులు నియమబద్ధులు కాబట్టి ప్రాతకాలము వరకు యుద్ధము చేయరని తెలిపినాడు. రాజపుత్రులు తమ కాలకృత్యములు తీర్చుకొని సంధ్యావందనాది కార్యక్రమములు చేసుకోను తరుణములో వారిపై దండయాత్రజేసి ఓడించుటకు తోడ్పడిన నీచుడు జయచంద్రుడు. ముస్లీం పరిపాలనకు నాంది పలికినది ఇతనే. దీనినే మన తెలుగు సామెత రూపములో చేపవలేనంటే' ఇంటిలోవాడే పెట్టేరా కంటిలో పుల్ల' అంటారు.
తిరిగీ విషయమునకు వస్తే, అక్బరునకు ఈ పృథ్వీరాజు ఆపృథ్వీరాజంతటి అజేయుడు కాదని తలచి అత్యంత సౌందర్యవతి యగు కిరణ్ దేవి పైన కన్ను వేసినాడు. ఆరోజులలో నౌరోజ్ మేలా అన్న ఒక ఉత్సవాన్ని ప్రత్యేకముగా స్త్రీలకోరకే మీనా బజార్ లో జరిపేవాడు. ముస్లీం స్త్రీలు పరదాలో ఉండేవారు కాబట్టి వారికొరకు ప్రత్యేకముగా ఏర్పాటుచేసిన బజార్ ను ఏర్పాటుచేసేవారు ముస్లిం రాజులు. కానీ ఇక్కడ గమనించవలసిన ముఖ్య విషయము ఏమిటంటే అక్బరు ఈ మీనా బజారునకు తమకు కావలసిన వస్తువులను కొనుగోలు చేయుటకు వచ్చే ఆడవాళ్ళలో తనకు నచ్చిన వారిని తన వద్దకు చేర్చుటకు కొందరు హిజ్డాలను (అంటే నపుంసకులను) నియమంచి తానూ రహస్యముగా ఏర్పరచుకొన్న మందిరమునకు రప్పించుకొని తన పైశాచిక వాంచలను తీర్చుకోనేవాడు.
ఒకసారి ఈ ఉత్సవమునకు కిరణ్ దేవి రావటము జరిగినది. ఎప్పటినండియో మరులుగొన్న అక్బరు ఇదే ఆదనని గ్రహించి తన హిజ్డాలను పనిచి మోసపూరితముగా ఆమెను తన మందిరమునకు రప్పించుకొంటాడు. కామాతురుడైన అతడు కిరణ్ దేవిని సమీపించిన వెంటనే ఆమె రహస్యముగా తన దుస్తులలో దాచుకొన్న కత్తిని తటాలున లాగి ఆతనిని త్రుటికాలములో పడద్రోసి కత్తిని కంఠమునకు ఆనించింది. క్షమాగునమును ఆభారనముగా ధరించిన రాజపుత్ర స్త్రీ కాబట్టి ఆతనికి ప్రాణభిక్ష పెడుతూ ఇకమీదట 'నౌరోజు' ఉత్సవాలు జరుపనన్న ప్రమాణము చేయించుకొని అతనిని వదిలిపెట్టింది. ఇటువంటి హీనమగు పనులు చేయుట వల్లనే అక్బరును THE GREAT అని ఆంగ్లేయులు అన్నారేమో!



సింహవాహినీ

సింహవాహినీ


సింహ వాహినీ - స్నిగ్ధ హాసినీ--- శ్రీకరీ శివానీ - శ్రిత హ్లాదినీ భవాని-2
మమ ఖేద విదారిణి జనని --- మమ మోద ప్రసారిణి జనని - 2

అరివిమర్ధినీ - అమృత వర్షిణీ --- కామ కోటి నయనీ- కరుణా కటాక్ష వదనీ   -2             ll మమll

పాలికావనీ - పరమ పావనీ --- పూర్ణ చంద్ర వదనీ - పూర్ణ హృదయ సదనీ  - 2            ll మమll

విశ్వ శుభకరీ - విష్ణు సోదరీ --- ఘోర పాప నికరీ - గుహ్య విద్య సుకరీ     -2              llమమll

భక్త మోక్షకరి - భాగ్య దుగ్ధ ఝరి --- సుందరీ శివకరీ - సురగణాధీశ్వరీ      -2              llమమll

రామమోహనుత - రాగ రంజితా --- అరిగణాళి భయద - అభయదా కామదా -2             llమమll


చెరుకు రామ మోహన్ రావు
సింహ వాహినీ - స్నిగ్ధ హాసినీ--- శ్రీకరీ శివానీ - శ్రిత హ్లాదినీ భవాని-2

మమ ఖేద విదారిణి జనని --- మమ మోద ప్రసారిణి జనని - 2
సింహ వాహినీ - స్నిగ్ధ హాసినీ--- శ్రీకరీ శివానీ - శ్రిత హ్లాదినీ భవాని-2

మమ ఖేద విదారిణి జనని --- మమ మోద ప్రసారిణి జనని - 2