Sunday, 2 April 2017

దారీ తెన్ను లేనేలేక ఈ తీరాయెనా ...

 

దారీ తెన్ను లేనేలేక ఈ తీరాయెనా ...

Sastry KV:  గురువు గారూ తెలుగు రాని తెలుగువాడిగా బాధ కలుగుతోంది. ఇన్నాళ్లూ నాకు తెలుగు బాగానే వచ్చని, శ్రీమద్భాగవతం, శ్రీ మహా భారతం లలోని పద్యాలను అర్ధం చేసుకుని ఆస్వాదించగలుగుతున్నానని భావిస్తున్న నాకు ఆ ప్రతిభ నాది కాదని, అంత తేలిక భాషలో రాసిన ఆ మహానుభావులదని తెలుసుకున్నాను. ధన్యవాదములు. మరి నాలాగ ఎందరో! ఐతే దీనికి పరిష్కారం ఏంటి?

శాస్త్రి వ్రాసిన మాటలలో అంతర్లీనమైన బాధ కనిపిస్తూ వుంది. ఎందుకో నాకు ఆ మూడు పంక్తులు చదివినందుకే మనసు ద్రవించి నాకు తోచిన నాలుగు మాటలు వ్రాస్తున్నాను. వాస్తవానికి నేను తెలుగులో poor ఆంధ్రము లో weak . ఈ చిన్న వాక్యములో కూడా రెండు ఆంగ్ల పదాలను వాడవలసి వచ్చింది. అసలు విషయానికి వస్తే నేను ఏ భాషా ప్రత్యేకముగా చదువలేదు. మల్లెలు కట్టిన దారానికి కూడా మంచివాసన అబ్బినట్లు నా బాల్యములో నేనున్న వీధిలో గొప్ప పండితులు వుండేవారు. వాళ్ళు ' ఏమిరా బాగున్నావా' అన్నా నాలోపల ఏదో ఆనందము కలిగేది. బహుశ వారి మేని నంటిన గాలి కాస్త నాకూ సోకిందేమో !

నేను 5 వ తరగతి వరకు పాఠశాలకు పోయిన  పాపాన పోలేదు. ఇంట్లో తల్లిలేని నాకు మా అమ్మమ్మే అమరము త్రికాండలలో  ప్రథమ కాండ మాత్రమే, ఆంద్ర నామ సంగ్రహము చదివింప  జేసేది. ఆ పునాది తప్పించి నేను ప్రత్యేకముగా ఏ భాషా చదువలేదు. ఈ రోజు పాండిత్యము లేకపోయినా  నా ఆలోచనలకు అక్షర రూపము కల్పించే సామర్థ్యము వచ్చింది . తెలుగు కాకుండా ఐదు భాషలు  మాట్లాడ గలను. మూడు భాషలు వ్రాయగలను, నాలుగు భాషలు చదువగలను.

ఆంగ్లములో, హిందీలో అంతో ఇంతో ఎంతో కొంత కవిత్వము కూడా వ్రాయగలను. దయతో దీనిని స్వోత్కర్షగా భావించవద్దు. అది నా మాతృ భాష గొప్పదనము. అంతయు పరమేశ్వరానుగ్రహము. నడవడి అన్నింటికీ ముఖ్యము. దానిని సాధించితే దేనినైనా సాధించవచ్చు.

 మన గురుకులాలలో శిక్ష, విద్య అన్న రెండు భాగాలు ఉండేవి. క్రమశిక్షణ కూడా శిక్షలో ఒక భాగమే ! అసలివి మన దేశీయ విద్యా విధాన రథమునకు రెండు చక్రములు. T.B. మెకాలే ఇదేవిషయమే తన నివేదికలో బ్రిటీషు పార్లమెంటుకు నివేదించినాడు. శిక్ష, విద్య, గురుకులాలను నిర్మూలించి ఆంగ్లపాఠశాలాలను ఏర్పాటు చేయించుటలో కృతకృత్యుడైనాడు. వారికి తోడు నీడై , విలియం బెంటింక్ కు అంతే వాసియై మన రాజారామమోహన్ రాయ్ గారు కూడా నిలిచినారని చదివియుండినాను. అటువంటి వారి యనుగ్రహముతో మన భాషకు తల్లియైన సంస్కృతాన్ని ఆనాడు , మనతల్లియైన తెలుగును ఈనాడు సజీవ సమాధి చేసి చేతులు దులుపుకోన్నాము. ఈకాలము పిల్లలకు daddy కి good morning చెప్పు. Aunty కి taataa చెప్పు. One, two, three చెప్పు ఉదయము లేస్తూనే చెప్పించేవి ఇవి. ఇందులో 'చెప్పు'లు తప్ప మిగిలిన  దానిలో ఎంత తెలుగు వుందో చెప్పేవారికే తెలియాలి. మనము  విచక్షణా రహితులమై ఎంత భావదాస్యానికి లోనవుతూవున్నామో చూడండి. United States and UK are developed countries అని మనము వినియుంటాము. Past participle అయిన developed తీసుకొన్నప్పుడు, వాని ఎదుగుదల, కారణాంతరములచే నిలిచి పోబడిన దేశములుగా భావించవలసి వస్తుంది. Put పుట్ అయితే but బట్ ఎందుకయ్యింది. నైఫ్ అని ఆంగ్లములో వ్రాస్తే knife వ్రాయవలె. మరి k ఎందుకో ! మాత, పిత శబ్దములనుండి పుట్టినవే వారి Mother, Father. Daughter, Brother మొదలయిన పదములు కూడా సంస్కృత జన్యములే! ఇటువంటివి ఆ భాషలో కోకొల్లలు.

దక్షిణాది భాషలకు ద్రావిడ శబ్దము తగిలించుటే కృతకముు. ఆదికవి అని కొనియాడబడుచున్న నన్నయ, ‘కవి బ్రహ్మ’ తిక్కన, ‘ప్రబంధ పరమేశ్వరు’డగు ఎర్రన ‘కవి సార్వభౌము’డను బిరుదు గాంచిన బృహత్ పండిత కవికుల తిలకుడు శ్రీనాథుడు, ‘ఆంధ్ర కవితా పితామహుడు’ అల్లసాని పెద్దన, ధూర్జటి, 'సాహితీ సమరాంగణ సార్వభౌమ' బిరుదాంకితుడు శ్రీకృష్ణదేవరాయలు ఆంధ్రమును నెత్తికెత్తుకొన్నారు. శ్రీనాథుడు, కృష్ణరాయలు తమ పాండితీ ప్రకర్షచే ఏకంగా ‘దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స’ అనియె అన్నారు. ఈ భాష తల్లి ‘సంస్కృతము’ అని కూడా చెప్పినారు. తక్కొరులెవ్వరూ తెలుగు ద్రావిడ భాషా జన్యము అని అనలేదు. వారిమాటా మనకు గీటురాయి, లేక ‘కాల్డువెల్లు’ మాటా! వారికంటే పండితుడా ‘కాల్డువెల్లు’ ? ‘భాషా శాస్త్రము’ (Linguistics) స్వర లేక ధ్వని శాస్త్రము(Phonetics) తెలియని వారు కాదు మన పూర్వులు. వేదములు సంపూర్ణముగా ధ్వనిమయములు. అందుకే వానిని ఎన్నో లక్షల సంవత్సరములు ధ్వని రూపములోనే ఉంచినారు, కానీ లిపి తెలియక కాదు.

ప్రపంచభాష ఏదయినా సంస్కృత జన్యమేనని చంద్రశేఖరయతీంద్రులవారి మాట. వారి పాండిత్యము అపారము. వారొక అనర్ఘ రత్నము. మరిమనము వారిని నమ్మము. తన మాతృభాష యైన తమిళము కూడా సంస్కృతజన్యమేనని నొక్కి వక్కాణించిన మహనీయులు వారు. వారికి స్వపర భేదములుండవుగదా! మనకు క్రిస్టియన్మిషనరీకి చెందిన ‘కాల్డ్వెల్’ మాట శిరౌధార్యము. ఆతడు కేవలము క్రైస్తవము ప్రాకజేయుటకు సృష్టించిన పదమది. ఆర్య ద్రావిడ సృష్టి చేసిన వారిలో వారు ప్రముఖులు. చెన్నపట్టణమునకు సెయింట్ థామస్ వచ్చినాడన్న కల్పిత గాధను సృష్టించి, అకుంఠితమైన భారత దేశమునుండి, తమిళులను, ద్రావిడ భాషలన్న పేరుతో దక్షిణాది భాషలను ,వానిని మాతృభాషలుగా గల్గిన దాక్షిణాత్యులను విభజించి పుణ్యము మూట కట్టుకొన్నారు. పొరుగింటి పుల్లగూర ఎట్లయినా రుచి ఎక్కువ కదా !  వారి భావానువర్తులై దేవనాయగం వంటి అవకాశవాదులు 1969 లో క్రైస్తవము పుచ్చుకొని అసలు మన సనాతన ధర్మమే అబద్ధాల పుట్ట అనీ, తిరువళ్వారు సెయింట్ థామస్ వద్ద క్రైస్తవ తీర్థము పుచ్చుకోన్నాడని 'Was Tiruvalluvar A Christian' అన్న పుస్తకము రచించి పుణ్యము కట్టుకొన్నాడు. ఈ పుస్తకాన్ని ఏకంగా నాటి DMK ముఖ్యమంత్రిగారే  ఆవిష్కరించినారు. ఈ విధముగా ఒకటిగా వున్న గొలుసు లంకెలను త్రుంచి మనలను విభజించి, ఒకవేళ మతము మార్చలేకున్నా, మనలను తమ మతమునకు దగ్గరజేసుకొన్నారు. ఈ విడ్డూర, విపరీత, విపత్కర పరిణామాలకు మూలము క్రైస్తవ మతవ్యాప్తికి వచ్చిన ‘కాల్డువెల్లే’ ‘కారణభూతుడు’. సంస్కృతమును నిరసించిన ‘కరుణానిధి’ పేరు సంస్కృతము లోనే వున్నది. అతని బిరుదు ‘కలైజ్ఞర్’ అన్నది సంస్కృత నామము. (కలై=కళ; జ్ఞ=క్షుణ్ణముగా తెలిసినవాడు, రెండూ సంస్కృత పదాలే!) వారి పార్టీ (DMK) చిహ్నము ‘ఉదయ సూరియన్’ (ఉదయ సూర్యుడు సంస్కృత పదమే!). తమిళులు వాడే ‘అపరము’ (తరువాత, మళ్ళీ అని అర్థము) ‘సంస్కృత పదమే!

నేడు మన పరిస్థితి ఏమిటంటే మన భాష పై మనకు గౌరవము లేదు, మన ధర్మము గొప్పదనమేమిటో మనకు తెలియదు. మన సంస్కృతి మనకందుబాటులో లేదు. కారణం మనకు తెలుగు రాదు. మనకు  వేములవాడ భీమన లోని  ఉద్దండ లీల, నన్నయలోని ఉభయ వాక్ప్రౌఢి, తిక్కనలోని  ఔచిత్య భావ పదబంధం, ఎర్రాప్రెగ్గడలోని  ఉక్తి వైచిత్రి  శ్రీనాథుని సీసపద్యములు, పోతన అనుప్రాసాయుతమైన అద్భుత కవితా శైలి, నాచన సోముని నవీన గుణ తత్వము అన్నీ ఈనాడు గాలికి ఎగిరిపోయిన ఎండుటాకులే. ప్రాచీన కవుల్లో భాషాశక్తి, పదబంధం, నిర్మాణ వ్యూహం మనకు పరబ్రహ్మ పదార్థమే ! తెలుగంటే ఏమిటో తెలియని తెలుగుజాతికి వారసులము మనము.

మరి ఇప్పుడు మన కర్తవ్యమేమిటి?

కింది నుంచి పైస్థాయి దాకా తెలుగును ప్రథమ భాషగా, తప్పనిసరి అంశంగా చేస్తే విద్యార్థులు మాతృభాషకు దూరం కాకుండా ఉంటారు. తెలుగు మాధ్యమం పట్ల చిన్నచూపును పోగొట్టడం కూడా అవసరమే. ప్రపంచంలో ఏ భాషవారైనా ఒక విషయాన్ని మాతృభాషలోనే చక్కగా అర్థం చేసుకోగలుగుతారని శాస్త్ర పరిశోధకులు చెప్పిన మాటే. విద్యార్థి మాతృభాషకి దూరం కావటం అంటే దానిలోని సమస్త సాంస్కృతిక సంపదకి దూరం కావటమే. పునాది లేని భవనము అంటే కేవలము రాళ్ళు సున్నమే అన్నది గ్రహించగలిగితే తెలుగునకు ఒక 100 సంవత్సరాల పిమ్మటనైనా తెలుగునకు పునర్వైభవము తేగలుగుతామేమో !

అసలు తెలుగుకు ఉన్నంత అక్షర సంపద ఏ నాగరిక భాషకూ లేదు. ఒక్క తెలుగు వస్తే ఏ భాషనయినా నేర్చుకోవచ్చు. ఈ విషయములను రాహుల్ సాంకృత్సాయన్, పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులు మొదలగు మహనీయులు సహేతుకముగా నిరూపించినారు.

ఆంగ్లం, రష్యన్, చైనీస్, దేవనాగరి, హిందీ, అరవం మొదలైన లిపులన్నీ రేఖాత్మకాలు. ప్రధానంగా కొన్ని (సరళ) రేఖలు కలుపుకుంటూ ఆ అక్షరాలు రాస్తారు. కానీ తెలుగు లిపిది వర్తులాకృతి. ‘అ’ మొదలు ‘క్ష’ దాకా ఏ అక్షరమైనా వృత్తంలో ఇముడుతుంది. త్రికోణాలు, చతుష్కోణాల కన్న వర్తులాకృతులు కనువిందుగా ఉంటాయని వేరే చెప్పాలా?తెలుగు అజంత (అచ్+అంత) భాష అని భాషావేత్తలు సాధారణంగా చెప్పే మాట. అంటే తెలుగు మాటల చివర అచ్చులుంటాయి. ఇందువల్ల భాష వినసొంపుగా ఉంటుంది. అందుకే 'తెనుగు తేనె ఊట తేటరా గమనించు రామమోహనుక్తి రమ్య సూక్తి' అని వ్రాసుకొన్నాను.

మనము ఇకనైనా కళ్ళు తెరిచి పిల్లలను క్రెచ్చి, ప్రీకేజీ, ఎల్కేజీ, యుకేజీ, అనిచదివించకుండా ఓపికతో లేక ఓపికచేసుకొని తల్లిదండ్రులు 'అమరము' 'ఆంధ్రనామ సంగ్రహము' నేర్పించితే ఒకఏడాది తరువాత మెల్లమెల్లగా చిన్నచిన్నశతకాలు, రుక్మిణీకల్యాణము, గజేంద్రమోక్షము, ప్రహ్లాద చరిత్రము, విదురనీతి వంటి ఘట్టాలు నేర్పించితే వారు ప్రపంచములోనిఏ భాషనైనా నేర్వగలరు.

స్వస్తి.

Sanjeev Rao

Maanyulu maha adbhutamgaa vivarinchaaru...

 · Reply · 6y

Sadanandeeswaraiah Vallamkondu

'Chaalaa baaga chepparu

Ramu garu. Cheppagalagadam bhagavanthudu prasadenchina varam

Swayam krushi kuuda vumdi.

 · Reply · 6y

Jyothiprakasan Sambasivapillai

Chakkati vishleshana. Telugu baasha Ku tegulu patti konni dasaabdhamulayinavi. Mana paalakulu vaaduka vaakhyamulane graandhikamu chesinaaru. Assemblies LA lo baasanu tilakisthunnamuga. Maa chinnapuudu Peddabaalasiksha chadivinchaaru kaani mana maata yevaru pattinchukonaru.

Wednesday, 22 March 2017

సంస్కృతభాషలో నేను చూసిన ఒక ఏకాక్షర శ్లోకం


సంస్కృతభాషలో నేను చూసిన ఒక ఏకాక్షర శ్లోకం
రరో రరే రర రురో రురూ రూరు రురో రరే
రేరే రీరా రార రరే రారే రారి రిరా రిరా!!
ర = రామ శబ్దంలోని “ర” రేఫ వలన
రోః = భయం కల
అర = వేగంగా పరుగెత్తే
రురోః = జింకయైన మారీచునికి
అరేః = శత్రువైన శ్రీరాముని
రేరే = (ర+ఈరే) = కౌస్తుభమణి పొందియున్న
ఉరో రరే = వక్షము నందు
రీరారా = లీల నాపాదించునట్టి
ఊరూరూః = ఊరువులచే గొప్పనైన
ఉః = లక్ష్మి = సీత
అర రర = తన నివాసానికి తీసుకువెళ్ళిన
ఇరార = లంకను పొందిన
ఇరారి = భూ శత్రువైన రావణునికి
రిః = నాశం కల్గించినదై
ఆరిరా = చెలికత్తెలను
రా = పొందిన దాయెను
శ్రీరామ పత్ని సీత లంకలో రావణ నాశనం సూచించే త్రిజట వంటి చెలికత్తెల్ని పొందిందని అర్థం.

Sunday, 19 March 2017

ఘటన (భర్తృహరి సుభాషితం)

ఘటన (భర్తృహరి సుభాషితం)
కొందరు ప్రతిభ లేకుండానే రాణిస్తారు లేక ప్రతిభ కలిగిన మేరకు పూర్తిగా రాణించుతారు. కొందరు ప్రతిభకు మించి ప్రకాశించుతారు. కొందరు అప్రతిహతమైన ప్రతిభ కలిగి కూడా విధి అన్న అగ్నికి ఆహుతియైపోతారు. భర్తృహరి ఈ విషయాన్ని బహు చక్కగా వివరించినాడు. గమనించండి .
సంతప్తాయసి సంస్తితస్య పయసో నామాపి న శ్రూయతే
ముక్తాకారతయా తదేవ నళినీ పత్రస్థితందృశ్యతే
అంతస్సాగర శుక్తిమధ్య పతితం తన్మౌక్తికం జాయతే
ప్రాయేణాధమ మధ్యమోత్తమజుషా మేవంవిదా వృత్తయః
దీనికి ఏనుగు లక్ష్మణకవి వారి తెలుగు సేత
నీరము తప్త లోహమున నిల్చి యనామకమై నశించు, నా
నీరమె ముత్యమట్లు నళినీదళ సంస్థితమై దనర్చు నా
నీరమె శుక్తిలో బడి మణిత్వము గాంచు సమంచిత ప్రభన్
పౌరుష వృత్తులిట్లధము మధ్యము నుత్తము గొల్చు వారికిన్
ఒకే నీటి బిందువు కాలే ఇనుము పై బడితే ఆవిరియై పోతుంది, అదే తామర ఆకు పైబడితే ముత్యమువలె ప్రకాశిస్తుంది, మరి ముత్యపుచిప్పలోనే బడితే ముత్యమే అయి కూర్చుంటుంది. ఈ శ్లోకమున అధమ మధ్యమ ఉత్తమ పురుషులను పైన చెప్పిన విధముగా పోల్పబడింది. నిజానికి ఆయా వ్యక్తుల వద్ద పనిచేయవలసి వచ్చుట కూడా ఘటన లేక అదృష్టమే కదా! ఇందుకు కర్ణుడు చక్కని ఉదాహరణ.

ఈ సందర్భములో నాకొక వాస్తవిక సంఘటన గుర్తుకొస్తూవుంది. ఒక సారి కార్యాలయ కార్యార్థినై  నేను మా ఉన్నతాధికారి యొద్దకు పోవలసి వచ్చింది. పని ముగిసిన తరువాత 'అదృష్టము' అన్న విషయము పై మా మాటలు మరలినాయి. అప్పుడు నేను పైన తెలిపిన భర్తృహరి సుభాషియమును తెలుపుట జరిగింది. ప్రొద్దు బుచ్చుటకు కాక మాటలు మనఃపూర్వకముగా సాగుతున్నాయి కాబట్టి నేను పై ఉదాహరణ చెప్పినవెంటనే ఆయన మరి ఆవిరయిన ఆనీటిచుక్క  వాతావరణ ఉష్ణోగ్రతకు తిరిగీ ద్రవీభవించి, ఈ పర్యాయము ముత్యపు చిప్పలో పడవచ్చు కదా! అన్నారు. అందుకు నేను అవకాశము 1/3 వ వంతే కదా, కావున తిరిగీ కాలే ఇనుము పైన పడే అవకాశము కూడా అంతే ఉన్నదన్నాను. ఆయన నా మాటను త్రోసిపుచ్చలేదు.

ఈ ఉపపత్తిని జీవితమునకు అన్వయించుకొంటే మనము ఆహా ఓహో అని అనే వారికంటే గొప్పవారు ఎంత మంది గుర్తింపే లేక మట్టిలో కలిసిపోయినారో!
సరస్వతీపుత్రునిగా స్వామీ దయానంద సరస్వతిచే ఆప్యాయముగా పిలువబడిన, 14 భాషలలో అసాధారణ పాండిత్యము గలిగిన, రష్యన్ కాన్సలేట్ జనరల్ – చెన్నపట్టణమునందు అనర్గళముగా ఒకటిన్నర గంట ఉపన్యసించిన, సంగీత నాట్యములలో అద్భుత ప్రావీణ్యము కలిగిన, మధుర గాత్రము కలిగిన, వైష్ణవుడయ్యును  శివతాండవమును ఆచంద్ర తారార్కము గావించిన , ఒకనాటి దేశాధ్యక్షుడు రాధా కృష్ణన్   కొనియాడబడిన పుట్టపర్తి నారాయణాచార్యులవారికి దాదాపు చేతికందబోయిన జ్ఞానపీఠ పట్టమును తన లౌకికమునుపయోగించి ఒక రెడ్డిగారు తన్నుకుపోయినారు.
దీనివల్ల జ్ఞానపీఠ పట్టమును పాండిత్యమునకు గాక పైరవీకి అందించినట్లయినది.
ఘటన అంటే అదే కదా!

Thursday, 16 March 2017

ఆచారములు సాంప్రదాయములు

ఆచారములు సాంప్రదాయములు

https://cherukuramamohan.blogspot.com/2017/03/blog-post_16.html

ఆచరించుట అన్న మాటకు చేయుట అని అర్థము. ఇల్లు శుభ్రముగా ఉంచుకొనుట ఆచారము. మరి అందరి ఇళ్ళు శుభ్రముగానే ఉంటాయా అంటే ఉండకనూ పోవచ్చు అన్న జవాబు వస్తుంది . ఒకప్పుడు ఆవు పేడ కలిపిన నీళ్ళు ఇంటి ముంగిట చల్లి ముగ్గువేయుట ఆచారము. నేడు అది మృగ్యము. ఒకప్పుడు అయ్యా, స్వామీ , పెద్దాయనా, పంతులుగారూ, గురువుగారూ అనుట ఆచారము . దగ్గరితనము వుంటే అత్త ,మామ,బాబాయ్,పిన్ని,అన్న, వదినె, అని ఎన్నోవిధాల పిలుచుకొనే వాళ్లము. ఇప్పుడది లేదు. అన్నింటికీ ఒకటే మంత్రమే! అదే ' ఆంటీ-అంకుల్' మంత్రము. అంటే ఒకనాటి ఆచారము వదిలి కొత్త ఆచారాన్ని అమలుపరచుకొనవచ్చు. దానివల్ల కొంత కాలానికి అటువంటి పని ఒకటి చేస్తూవుండినామా అన్న సందేహము మనలో తలెత్తుతుంది. పూర్వము ఈ ఆచారాలను 3 విధములు జేసినట్లు తోచుచున్నది. 1. దేశాచారము 2. కులాచారము 3. జ్యాత్యాచారము ఈ మూడు కాకుండా 4.మతాచారము అనునది కూడా ఏర్పరచుకొనవచ్చును.

1.దేశాచారము: మనలో మేనమామ కూతురుని వివాహము చేసుకొనుట కద్దు. కొన్ని ప్రాంతములలో చేసుకోరు. ముస్లిములు, క్రైస్తవులు వారి మతములలో లేకున్నా పుస్తెలు మెట్టెలు ధరించుట కద్దు. ఇది దేశాచారమేకదా!

2.కులాచారము: దీనికి ప్రత్యేకముగా నేను ఉదహరించ నవసరము లేదనుకొంటాను. ఇది స్త్రీలకు బాగా తెలుస్తుంది.

వారికి కార్యాల విషయములో పరిశీలన అధికముగా వుంటుంది. అందుకే ఆపస్తంభ ధర్మ సూత్రములలో 'యత్ స్త్రీయాహుస్తత్' అని తెలుపబడినది. అంటే 'స్త్రీలు చెప్పిన విధముగా చేయుడు.'అని అర్థము.

3.జాత్యాచారము: ఎన్నో కొండ జాతులు వుండేది మనము చూస్తూనే ఉన్నాము. వారి ఆచారాలు విలక్షణముగా వుంటాయి. వారి వారి కులపెద్దలు ఆదేశించిన తీరుగా ఆ జాతీయులు నడచుకొంటారు .

4.మతాచారము: ఇక్కడ మతము అంటే ఏ క్రీస్తు మతమో, ఏ ఇస్లామో కాదు. మనసుకు తోచిన ఆలోచనను మతము అంటారు. ఒక సమూహములో ఏమి చేయవలయునో తెలియని పరిస్థితి ఏర్పడితే వారు పెద్దగా ఎంచుకొన్న అతని అభిమతము ప్రకారము ఆ విధిని నిర్వర్తించుతారు. రాను రానూ అదే అచారమైపోతుంది.

సాంప్రదాయము అటువంటిది కాదు. అది ఎప్పటికీ వుంటుంది. ఆచరణ లేక అమలులో తేడాలు ఏర్పడవచ్చు. ఉదాహరణకు పెళ్లి, దేవతార్చన , నోములు, వ్రతములు ఆచరించుట. పండుగలను పాటించుట. ఇవి సాంప్రదాయము క్రిందికి వస్తాయి. మనము పాటించ వచ్చు లేక ఆచరించ వచ్చు ఆచరించకనూ పోవచ్చు. సాంప్రదాయమునకు ఒక మూలము వుంటుంది. ఆచారము ఒక కుట్టించుకొన్న బట్ట లాంటిది. వేసుకొన్నంత కాలము వేసుకొని వేరేది కుట్టించుకొంటాము. సాంప్రదాయము, సంస్కృతి అనే శరీరమునకు అంగము. ఇది వాడక పోవచ్చును గానీ నరికివేయము.

అసలు సంస్కారముల ప్రతిరూపములే సాంప్రదాయములు. బంకమట్టిని ఉదాహరణగా తీసుకొందాము. కుమ్మరి దానిని సంస్కరించే వరకు అది కేవలము మట్టే, దానిని తగిన విధముగా సంస్కరించిన తరువాతే ఒక చట్టి గానో,ఒక మూకుడు గానో ఒక బాన గానో, ఒక కడవ గానో,ఒక కళాఖండము గానో తయారవుతూవుంది. కావున ఈ సంస్కారములు మనకూ అవసరమేగదా. అసలు సంస్కారములే మానవులను సంఘటితము చేస్తాయి. ఈ సంస్కారాలు 16 అని స్మృతులు, గృహ్యసూత్రాలు తెలుపుతాయి. ఇవి గర్భాదానము, పుంసవనము, సీమంతము,

విష్ణుబలి,,జాతకర్మ,చంద్రదర్శనము,నామకరణము,అన్నప్రాశనము కర్ణవేధ, చూడాకరణము,అక్షరాభ్యాసము,

ఉపనయనము,కేశాంతము, స్నాతకము,వివాహము,అంత్యేష్టి .ఈ సంస్కారములు శూద్రుల విషయములో 10 యగునని వ్యాసులవారు చెప్పినారు. కానీ నేడు చాలా సంస్కారాలు అంతటా కరువై పోయినాయి'

వివాహము ,అంత్యేష్టి అందరూ జరుపుకొంటూనే వున్నారు. నామ కరణమూ, అన్నప్రాసన ,చూడాకరణము(పుట్టు వెంట్రుకలు),కర్ణ వేధ (చెవులు కుట్టించుట ) ఇవి అన్నీశాస్త్రోక్తముగా జరుపుకొనుట దాదాపుగా మానుకొన్నాము.

ధర్మ ఏవ హతోహంతి ధర్మో రక్షతి రక్షితః.

మన సాంప్రదాయాన్ని కాపాడుట మన ధర్మం. మరి మన ధర్మాన్ని కాపాడుదాం. మన సంస్కృతికి పూర్వ వైభవము కల్పిద్దాం.

Monday, 13 March 2017

ఆర్యుల దండయాత్ర

ఆర్యుల దండయాత్ర
ఆర్య అన్న పదము సంస్కృత జన్యము. దానిలో సందేహమే లేదు.
పాశ్చాత్యులు ఈ ' ఆర్యన్ ఇన్వేషన్ థియరీ' అన్న ఒక వితండ వాదమును మనలను మభ్యపెట్టుటకు తెచ్చినారు. ఇంచుమించుగా క్రీ.పూ.1500-1000
మధ్యకాలములో మన దేశముపై దండయాత్ర చేసి ద్రావిడులు అన్న తెగను దక్షిణ భారతమునకు తరిమి వేసినారు అని. అసలు ద్రావిడులు అన్న తెగయే లేదు. ద్రవము చేత చుట్టబడిన ప్రాంతములో ఉండుటచే ద్రావిడులైనారు. అసలు చరిత్రలో ద్రావిడ సామ్రాజ్యము అన్నది మనము చూడము. అసలు ఈ వాదమును పాశ్చాత్యులు ఎందుకు తెచ్చినారంటే మీరు క్రీస్తు పూర్వమే మా చేత జయింపబడినారు ఇప్పుడు జరిగినది కొత్త కాదు అని చెప్పుటకు. అసలు మన సంస్కృతి, సాహిత్యము, భాష ఇప్పటిది అని ఇదమిద్ధముగా చరిత్రకారులు చెప్పలేని స్థితిలో వున్నారు. క్రీస్తు పూర్వము 5000 ఈ హరప్పా నాగరికత అని తేల్చిన కుహనా చరిత్రకారులు, నేడు ఈ నాగరికతను క్రీస్తు కు పూర్వము 10 లేక 11 వేల సంవత్సరముల కాలమునాటిదని ఒప్పుకొనుచున్నారు. ఇక అక్కడి శిధిలాలలో యజ్ఞవాటికలు, ఆభరణములు, తీర్చిదిద్దిన వీధులు, భవనములు, స్త్నాన శాలలు అనేకములు కానవచ్చుచున్నవి. యజ్ఞ వాటికలు వున్నవి అని వేదములు ఎప్పుడో తెలిపియుండ లేదా! ఎందుకనగా యజ్ఞ ప్రాధాన్యత ఒక్క వేదములో తప్ప వేరెందును చెప్పినది లేదు. జురాష్ట్రులు అగ్నిని ఆరాధించుతారు కదా అని అనవచ్చు. జురాష్ట్ర అన్నది సౌరాష్ట్రకు వికృతి శబ్దమని కంచి పరమాచార్యులు నడిచే దేవునిగా పేరుబడ్డ చంద్రశేఖర యతీంద్రులు తమ అనుగ్రహ భాషణమునందు ఒకపరి ఉటంకించి యుండినారు.
ఇక ఆర్య శబ్దమును గూర్చి ఒక మాట. ఆర్య అన్నది ప్రకృతి , దానికి  వికృతి మనము వాడే 'అయ్య' అన్న పదము. ఇది ప్రాకృత జన్యము. తెలుగు ప్రాకృతమునకు అతి దగ్గరి భాష.
ప్రాకృత భాషలో వెలసిన గాథా సప్తశతి సుమారు రెండు వేల సంవత్సరాల కిందటి నాటిది. ఆనాటి తెలుగు దేశపు ప్రజల ఆచార వ్యవహారాలు చాలా వరకు గాథల్లో ప్రతిబింబించినవి.ఈ గాథల సంకలన కర్త శాతవాహన చక్రవర్తి హాలుడు. శాతవాహనులు తెలుగువారు.

కావున ఆర్యుల దండయాత్ర ఒక కట్టు కథ అని నాకు చేతనయిన రీతిలో క్లుప్తముగా తెలిపినాను.

Please read David Frawley in his own words.

One of the main ideas used to interpret—and generally devalue—the ancient history of India is the theory of the Aryan invasion. According to this account, India was invaded and conquered by nomadic light-skinned Indo-European tribes from Central Asia around 1500-1000 BC, who overthrew an earlier and more advanced dark-skinned Dravidian civilization from which they took most of what later became Hindu culture. This so-called pre-Aryan civilization is said to be evidenced by the large urban ruins of what has been called the ‘Indus valley culture’ (as most of its initial sites were on the Indus river). The war between the powers of light and darkness, a prevalent idea in ancient Aryan Vedic scriptures, was thus interpreted to refer to this war between light and dark- skinned peoples. The Aryan invasion theory thus turned the ‘Vedas’, the original scriptures of ancient India and the Indo-Aryans, into little more than primitive poems of uncivilized plunderers.

 I think the simple explanation I have given will suffice the fact that Aryans did not come from any where. This is a divide and rule game played by Europeans. Bala GangaadharaTilak said vedas are 3000 years old. Though it was stated by a scholar and a honest statesman I don't trust it. There are so many proofs stating the fact that the VEDAS are apourusheya. Even Nehru also told synonymous to 'Aryans came from out side and the Vedamantras are folklore songs sung by cow boys.' 
you can read David Frawley . Aryan invasion theory was proposed by the British archaeologist Wheeler around the early part of the twentieth century. According to this theory, all the Vedas were not composed in India. They were composed by members of tribes, the so called Aryans, who invaded India from the Northwest, destroyed the old civilisation in the Indus Valley, supposedly Dravidian, and drove out these original inhabitants to the south of India and other parts.
All the modern archaeologists like Shaffer declare that there is no archaeological evidence for such an invasion; the invasion is a myth propagated by historians.

There are so many references in Rigveda abut river Saraswati which was dried by B.C.1750, gives so many references. Can we judge the date of river Saraswati's birth.

As we find so many mala fides in the nature of the Europeans in their Governance we can not trust them. In olden days there were not as many tools as they are available now-a-days to draw the facts and inferences.

Saturday, 11 March 2017

హిమగిరి సొగసులు (శ్రీయుతులు చొప్పకట్ల సత్యనారాయణగారి వివరణ )
అటజని గాంచె , భూమిసురుఁ డంబర చుంబి శిరస్సర ఝ్ఝరీ
పటల ముహుర్ముహుర్లుట దభంగ తరంగ మృదంగ నిస్వన
స్ఫుట నటనానుకూల పరిఫుల్ల కలాప కలాపి జాలమున్
దటక చరత్కరేణు కర కంపిత సాలము, శీత శైలమున్ ;
మనుచరిత్రము- అల్లసాని పెద్దన!
హిమాలయమును వర్ణించు అద్భుతమైన యీపద్యము పెద్దన గారిది. ఆంధ్ర కవితా పితామహునిగా, తొలిప్రబంథనిర్మాతగా, రాయలచే గండపెండేరమును దొడిగించుకొనిన కవిపుంగవునిగా పెద్దన ప్రశస్తినందినవాడు.
వయసా,వచసా ,వర్ఛసా పెద్దన పెద్దయే! వర్ణనల లోనేగాక కథాకథనమున సిధ్ధహస్తుడు. " అల్లసానివాని యల్లిక
జిగిబిగి "- యను ప్రశంస యతని గొప్పతనమునకు ప్రతీక!
అరుణాస్పద నగరమున ప్రవరుడను నాహితాగ్ని వసించును. అతనికి తీర్థయాత్రపై మక్కువ.కానీ
తీరికయేలేదు. ఒకనాడు అతిథిగా వచ్చిన సిధ్ధుని వలన పాదలేపనమును పొంది, ఆకాశగమనమున హిమగిరి
కరుదెంచెను.
కం: ఆమందిడి యతడరిగిన
భూమీ సురుఁడేగె, తుహిన భూధర శృంగ
శ్యామల కోమల కానన
హేమాఢ్య దరీ ఝరీ నిరీక్షా పేక్షన్;
ఆతరువాతి పద్యమిది. కొంచెం అర్ధం వివరిస్తా!
అర్ధ వివరణము: భూమిసురుడు- బ్రాహ్మణుడు (ప్రవరుడు) అంబరచుంబి- ఆకాశమును ముద్దిడుచున్న; శిరత్- శరసులనుండి (శిఖరములనుండి) ఝరీ- కొండకాలువలయొక్క; పటల- సముదాయముపు: మహుర్ముహుః- మాటిమాటికి
లుఠత్- క్రిందకు జారిపడు; అభంగ- విరుగని; తరంగ- కెరటములను; మృదంగ- మద్దెలలయొక్త ; నిస్వన- ధ్వనులకు; నటనానుకూల-
నాట్యానుకూలముగా; స్ఫుటత్-స్పష్టపడుచున్న; పరిఫుల్ల- బాగుగా విప్పుకొన్న ;కలాపి- నెమళయొక్క; కలాపిజాలమున్: పింఛముల
సముదాయములు గలదానిని, తటక: కొండ చఱియలయందు; చరత్-తిరుగాడు; కరేణు- ఏనుగుల; కర-తొండములచే;కంపిత- వంపబడుచున్న ;సాలమున్-మద్దిచెట్లు గలదియు అగు; శీతశైలమున్: హిమగిరిని:; అటజని- అటకుబోయి; కాంచెన్-చూచెను.
భావము: పాద లేపనం సాయంతో యెగిరి వచ్చిన ప్రవరుఁడు. హిమాలయ పర్వతమును జూచాడు. అదియెలావుంది?
చాలాయెత్తుగా ఉంది. దానిశిఖరాలు ఆకాశాన్నంటుతున్నాయి. ఆగిరి శిఖరమునుండి కొండకాలువలు క్రిందకు జారిపడుతున్నాయి. ఆప్రవాహాల మ్రోతలు మద్దెలల ధ్వనుల ననుకరిస్తున్నాయి. ఆధ్వనుల కనుకూలంగా నెమళ్ళు పురులు విప్పి నాట్యం చేస్తున్నాయి. ఆకొండ చఱియలలో విస్తారంగా ఏనుగులున్నాయి. అవి అక్కడి మద్దిచెట్ల కొమ్మలను తొండములతో వంచి ఆకులను మేస్తున్నాయి.
ఇదీ మంచుకొండ దృశ్యము! ఈదృశ్యాన్ని కవితా కమనీయంగా పెద్దన వివరించిన తీరు అద్భుతమైనది.
" అంబరచుంబి..........
ఇత్యాదిగా నారంభమైన యా సుదీర్ఘసమాసము హిమాలయముల ఉన్నతికి నిదర్శనము. కొండ శిఖరములనుండి సెలయేటి ప్రవాహ ములు జాలువారుట, మిగుల సుందరతర దృశ్యము. సెలయేటి మ్రోతలు మద్దెల ధ్వానముల నుపమించుట,తదనుగుణముగా నెమలి గుంపులయాటలు మంజుల మనోహర దృశ్యములు. కొండచఱియలలో యేనుగులు విహరించుట ఆహిమగిరి శక్తికి నిదర్శనము. మద్దివృక్షముల కొమ్మలను వంచుట ఇత్యాదులు అచటి వృక్షసంపదకు సంకేతము.
కొండలయున్నతి ఆకాశమంటుట చే నతిశయోక్తియు, అభంగతరంగముల ధ్వానము మద్దెలమ్రోతలపై నారోపణము చేయుట చే రూపకము, వెరసి "రూపకాను ప్రాణిత అతిశయోక్తి యలంకారము"- ఇందుచెప్పబడినది.
అసమాన మైన పదాడంబరము, సుదీర్ఘసమాసములు, పాఠకుల కలవిగాని యానందాశ్చర్యములను కలిగించు
చున్నవి గదా! ఇదీ పెద్దన గారి వర్ణనలోని గొప్పదనము!

రాయలసీమ రసజ్ఞత మరియొక దత్తపది

రాయల సీమ రసజ్ఞత
క్షామము దాపురించి పలుమారులు చచ్చెను జంతుసంతతుల్
వేమురు జచ్చినారు ప్రజ వేనకువేలు చరిత్ర లోపలన్
క్షామము లెన్ని వచ్చిన రసజ్ఞత మాత్రము చావలేదు జ్ఞా
నామృత పుష్టికిన్ కొరత నందని రాయలసీమలోపలన్
కన్నీరు,మున్నీరు,పన్నీరు,తేనీరు అనే పదాలను యిచ్చి రాయాలసీమ లో నీటి కోసం
 రాముడిని ప్రార్థించ మని ఒకసారి అవధానం లో నాగఫణి శర్మ గారిని అడుగగా వారి పూరణ :
కన్నీరున్ దిగ ద్రావలేము గదరా గంభీర మేఘా కృతీ
పన్నీరౌ నీ కడగంటి చూపు చిలుకన్ భద్రాంగ జాగేలరా
మున్నీరై చను సీమ జీవితములో ముత్యమ్ము నీ చూపే రా
తిన్ నాతిన్ గలిగించు వాడ దయతో తేనీరు రామప్రభో

   నేను అంతటి శక్తివంతుడను కాదు కాబట్టి ఇంటి వద్ద పూరించినది
కన్నీరన్నది త్రావలేము వరదా కరుణింత చూపింపవా
మున్నీరై యది ముంచి మాదు ఎదలన్ మోదంబు గొంపోయె, నీ
పన్నీరౌ కరుణాకటాక్షములచే పట్టింపులన్ వీడుచున్
తిన్నాత్రావితి నంచు వూరుకొనకన్ తేనీరు రామప్రభో! 
దత్తపది
ఏసు, మేరి, సిలువ, చర్చి కృష్ణుని పరంగా ...
ఒక గోపిక శ్రీకృష్ణునితో చేసుకొనే విరహముతో కూడిన వేడికోలు, గమనించండి. నేను ఇంటిలో కూర్చొని పూరించిందే!
ఏ సుదతి నీడనుంటివొ
నీ సఖినెడబాయ న్యాయమేరీతియగున్
భాసిలు వరదా నా దరి


నీసరి చర్చించలేను నిజముగ కృష్ణా!